Stichting Polyvisie |
5
home,page,page-id-5,page-child,parent-pageid-14,page-template-default,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,qode-theme-ver-10.0,wpb-js-composer js-comp-ver-4.12,vc_responsive

EEN RIJKE GESCHIEDENIS, IS EEN RIJKE TOEKOMST.

Iedereen die vóór 1990 in Nederland op de lagere school heeft gezeten

kent de situatie: de meester of juf zet een diaprojector achter

in de klas, de gordijnen gaan dicht en het licht uit. Er wordt een dia

getoond en de leerkracht vertelt er een verhaaltje bij. Daarna komt

de volgende dia. Die diaserie komt waarschijnlijk van Polyvisie, dat

van 1954 tot 1990 ruim 95 procent van deze markt in handen heeft.

POLYGOON JOURNAAL

In de zomer van 2015 neemt de Nationale Beeldbank de voormalige

educatieve uitgeverij Polyvisie over, een bedrijf dat voortgekomen

is uit het fameuze Polygoon-journaal (zie kader ‘Geschiedenis

Polyvisie’). De overname bestaat uit een enorm archief met

foto’s in de vorm van dia’s, negatieven, afdrukken en alle rechten

op deze afbeeldingen.

De eerste dag na de verhuizing naar ons kantoor in Rotterdam

lopen we door het archief en bekijken we lukraak een aantal

afbeeldingen, daarbij vooral geleid door de informatie op het

desbetreffende filmblik of het laatje.

 

Verreweg de meeste beelden

zijn gemaakt voor educatieve doeleinden. Vanuit dat oogpunt

ontstaat in de vorige eeuw een bijzonder archief, heel anders

dan de journalistieke collecties als die van Spaarnestad en ANP,

waarbij de nieuwswaarde voorop staat. Alles is gelukkig in een

goede staat, geen schimmel, geen aangevreten negatieven, weinig

verkleuring. We zien foto’s van Koningin Emma met een jonge

Wilhelmina, een blik vol foto’s van de Rotterdamse haven en dozen

vol dia’s met onbeschreven straatbeelden uit Nederland, maar ook

daarbuiten. En in een van de archiefkasten vinden we 30 originele

tekeningen van Jan Huizinga die gebruikt zijn in een boek van

Pinkeltje dat Dick Laan speciaal schreef voor Polygoon/Polyvisie.

HISTORISCH ERFGOED

 

We realiseren ons dat we niet alleen een exploitatievraagstuk

hebben – hoe gaan we wat van onze investering terugverdienen

met dit materiaal – maar dat we ook een verantwoordelijkheid

hebben om dit historisch erfgoed te behouden voor volgende generaties.

Exploitatie kan alleen als we het archief digitaliseren en

de beelden beschrijven. Potentiële afnemers willen online plaatjes

zien die ze kunnen vinden op trefwoorden. Hiervoor is geld

nodig dat op zijn beurt weer uit de exploitatie moet komen. Maar

een ding weten we zeker; we kunnen het archief niet louter zien

in termen van investeringen, risico’s en rendement. De kosten

voor scannen, beeldbewerking en beschrijving, bovenop de kosten

voor de aanschaf, gaan we niet terugverdienen. Dat betekent

dat we mensen moeten mobiliseren die ons willen helpen om het

archief digitaal toegankelijk te maken; sponsors en fondsen.

8 723 294

Aantal fysieke foto's

NOSTALGIE

Inmiddels hebben we veel mensen gesproken; scanbedrijven,

eigenaren van beeldbanken, directeuren en conservatoren van

fotoarchieven, subsidiebemiddelaars en mogelijke sponsors.

Die rondgang heeft ons veel geleerd. Om te beginnen is groot

enthousiasme. Oude foto’s fascineren. Wie heeft er geen nostalgische

gevoelens bij Dafjes die door de productiehal rollen? Het

is niet moeilijk om medestanders te vinden voor de stelling dat

dit archief behouden moet worden. Maar we hebben ook geleerd

dat er veel geld nodig is om het ruwe materiaal om te zetten in

een doorzoekbare database. En vanuit overheid en fondsen zijn de

middelen steeds schaarser. Het is duidelijk: we moeten een omgeving

creëren waar we sponsors aan ons kunnen binden.

Daarom dragen we het Polyvisie-archief over aan de Stichting

Polyvisie met als doel het archief te digitaliseren en toegankelijk

te maken. De Nationale Beeldbank houdt de exploitatierechten

en biedt de markt historisch beeld, zowel digitaal als in de vorm

van hoogwaardige afdrukken en met historische beeldverhalen.

Zo willen we de plicht die we voelen om het archief te behouden

voor de toekomst, combineren met diensten en producten die gebruik

maken van de schatkamer die de collectie vormt. Want zo’n

bijzonder fotografisch geheugen moet behouden blijven

GESCHIEDENIS

De educatieve uitgeverij Polyvisie is voortgekomen uit Filmfabriek Polygoon. Polygoon, in 1919 opgericht door

enkele enthousiaste filmpioniers, kreeg onder de bevolking al snel bekendheid door de tweewekelijkse bioscoopjournaals, die vanaf 1924 werden uitgezonden.

De cameramensen van Polygoon reisden door het hele land om belangrijke gebeurtenissen, volksgebruiken en andere onderwerpen vast te leggen.

Hun motto luidde: ‘Waar wij niet zijn, is niets te doen’. Daarbij hadden ze de opdracht hun filmrollen altijd vol te schieten. Na het filmen van een gebeurtenis werden opnamen gemaakt van plaatselijke beroemdheden, gebouwen en locaties, zowel op film als foto.

Enkele jaren voor de Tweede Wereldoorlog werd een afdeling opgezet om de foto’s te exploiteren. Deze afdeling had door de jaren heen verschillende namen. Kort na de verhuizing van Polygoon naar Hilversum in 1954 werd de afdeling als Polyvisie een zelfstandig

zusterbedrijf van Polygoon.

Een groot deel van het fotomateriaal van Polygoon en de filmbedrijven waarmee het onder de naam Cinecentrum ging samenwerken werd ondergebracht bij Polyvisie. Rond 1980 werd duidelijk dat Polygoon de slag met de toekomst had gemist. Er was geen belangstelling meer voor bioscoopjournaals en de

concurrentie op de markt van bedrijfsfilms werd steeds groter. Polygoon werd opgeheven en het filmarchief

kwam, na enkele jaren te zijn opslagen, in handen van het Instituut voor Beeld en Geluid. Polyvisie ging als

zelfstandig bedrijf verder.

Polyvisie is door de jaren uitgegroeid tot een belangrijke producent van educatieve

audiovisuele producties. Maar als rond 1995 het internet steeds dominanter wordt, voelt de directie dat ze deze slag niet meer kan en wil maken. Na enkele pogingen om geschikte partners te vinden, wordt het bedrijf verkocht en het archief opgeslagen.

Sinds 2015 is het archief in handen van de Nationale Beeldbank. In 2016 wordt het eigendom overgedragen aan de Stichting Polyvisie.

Bridge offers perfect solutions for your brand-new modern & sleek business solution website